تراز حیرت انگیز تولید ثروت و حیرانی سهم هرمزگان
تراب ذاکری/ مدیرعامل سازمان همیاری شهرداریهای استان هرمزگان ،رئیس شورای نخبگان هرمزگان در کمیسیون نخبگان و چشم انداز مجمع تشخیص مصلحت
تولید ناخالص داخلی (GDP)که عبارت است از: ارزش کلیه کالاها و خدمات تولید شده در یک کشور، از مهم ترین شاخص های اقتصاد کلان است که هرگاه بخواهیم بر کرسی قضاوت در مورد عملکرد اقتصادی یک دولت در مقیاس ملی ، یا در قیاس منطقه ای (ایالتی یا فدرالی) بنشنیم ، قطعأ یکی از شاخص های اصلی خواهد بود . در جهان و در میز برنامه ریزان معمول بر این است که بینGDP هر استان با سهم آن استان یا منطقه از GDP تولید شده در همان استان ، ترازی قابل دفاع برنامه ریزی و تخصیص داده شود .
در این مطلب قصد بر آن نیست که در یک فضای کاملا ریشه شناسانه دست به تحلیل یا موشکافی از وضعیت این شاخص ، زده شود ، اما به نکته ای جالب توجه قصد اشاره داریم که هرمزگان نشینان و علی الخصوص کارشناسان و نخبگان اقتصادی و برنامه ریزان استانی را با تعجبی عمیق در برابر رفتار سهمیه بندی اعبارات ملّی روبرو ساخته است .
از مخاطب این مطلب می خواهیم به آمارهای کوتاهی که در ادامه ذکر خواهد شد توجه نماید :
هرمزگان رتبه ۲ را در کل کشور به لحاظ میزان اخذ مالیات دارد .
۵۸ % از کل درآمدی گمرکات کشور به میزان ۵۰۰۰ میلیارد تومان از گمرکات استان هرمزگان است .
در ۱۰ سال گذشته ۳۷۷۳۹ میلیارد ریال درآمد داشته ایم
در ۱۰ سال گذشته ۶۲۹۲ ریال مازاد درآمد داشته ایم
جریان مالی هرمزگان شامل بخش خدمات ، صنعت ، کشاورزی و سایر، از میانگین جریان استانهای کشور بسیار بالاتر است ، (عدد دقیق ارائه نشده است چون متاسفانه مرکز آمار ایران گویا توان ارائه ارقام دقیق و بروز شده را ندارد و ضمن اینکه بسیار از جریان نقدینگی ایجاد شده در استان را جزء درآمدهای ملی محسوب می نمایند حال آنکه باید این درآمد به ظاهر ملی منشا و اثر منطقه ای آن اظهار و در آمار های آن استان یا منطقه ذکر شده و در محاسبه تولید ناخالص داخلی آن استان حتما مورد توجه قرار گیرد) .
و اما حیرانی های …
رتبه هرمزگان از اعتبارات ملی ۲۶ است !!!
هرمزگان ۲۵% بیکاری دارد !!!
وضعیت مالی و اعتباری شهرداری ها که سهم بسزایی در آبادانی و عمرانی و توسعه و تقویت خدمات شهری به شهرندان هرمزگانی را دارند چگونه است؟ در شرایطی که کل بودجه شهرداری های ۳۷ گانه استان در سال ۹۳ جمعا ۳۲۰ میلیارد تومان بوده است ، که اگر سهم شهرداری بندرعباس را که حدود ۷۵% این بودجه است کسر نمائیم ، ۳۶ شهر باقیمانده بطور میانگین بودجه ای تقریبا ۲/۲ میلیارد تومان در سال بودجه داشته اند (البته بخش اصلی تامین بودجه شهرداری های به عهده خود آنهاست) !!!
کل بودجه عمرانی استان بنابر اظهار مقامات ذیربط مجموعأ ۱۸۰ میلیارد تومان برای سال ۹۴ است !!!
و اما چند سوال اساسی :
۱- از مالیات های اخذ شده هر استان به چه میزان باید برای توسعه و پیشرفت آن استان سهم قائل شد؟
۲- آیا در کاهش فلاکت در استانی که ۵۸% درآمد گمرکات کشور را به خود اختصاص داده است نباید از این “درآمد بزرگ ۵۰۰۰ میلیارد تومانی” سهمی درخور قائل شد؟
۳- آیا اخذ رتبه ۲۶ با آنهمه درآمد مازاد و رتبه عالی مالیاتی و و توجیه مدیریتی، راهبردی، عدالت گرایی ،تناسبی قابل دفاع دارد؟
۴- چرا درآمدهای مازاد استان را صرف پروژه های زیرساختی مردمی که بیش از ۵۰% از آنها در روستا زندگی میکنند و از بسیاری از خدمات محرومند نمی کنیم؟
نگارنده با حیرانی و تعجب به آمارهای پیش گفته می نگرد و توان قضاوت را از دست داده است(؟) ، بس که این آمارها و عدم ترازها حیران انگیزند . حال مخاطب خود بخواند حدیث مفصل را … که چه میدهیم و چه ثروتی تولید می کنیم و چه عایدمان می شود .
